czwartek, lutego 27, 2014

Mydlana bańka / Bulle de savon

Skoro dziś rocznica koronacji Henryka z Nawarry, to przypomnę swoje opowiadanie, jak niebezpiecznie było być na weselu królewskiego szwagra. Był rok 1572 r. Czy juz wtedy Henryk myślał, że "Paryż wart jest mszy / Paris vaut bien une messe"?

*       *      *

Françoisa zatrzasnął nogą drzwi. W jednej ręce trzymał butelkę wina, w drugiej spory udziec?  Sabina już na niego czekała. 
- Długo każe sobie mój pan na siebie czekać?
- Wybacz, ale...
- Jeszcze jesz? 
- Udało mi się... tego kapłona...
- To chyba dzik! - aż pisnęła zabawnie wydymając wargi.
- Dzik? - z niedowierzaniem spojrzał na kawał mięsa, które przyniósł ze sobą. - Wiesz, że ty możesz mieć nawet rację? To nie kapłon!
I rzucił mięso za siebie.

Read more »
Read more »
on 4

wtorek, lutego 25, 2014

Spotkanie z Pegazem - 21 - Krzysztof Dzikowski/Seweryn Krajewski "Słońce nad stadniną"

 To jeden z ostatnich przebojów "Czerwonych gitar", który zrobił na mnie wrażenie. Tyle było Ich przebojów, że gdybym chciał je wszystkie pomieścić w moim cyklu "Spotkań..." mój blog historyczny zmieniłby się w tekściarko-muzyczny?
 Mówimy krótko: przebój "Czerwonych Gitar", a tak naprawdę zespół (głównie K. Klenczon i S. Krajewski) tworzył muzykę - a tekst? Ten wychodził spod piór genialnych tekściarzy. Bo tak kiedyś o nich mówiono. I nikt z tego powodu nie obrażał się i nie ganiał do sądu, aby Wyższej Instancji zawracać głowę pomówieniem o zniesławienie? Strofy, które dziś przypominam były autorstwa Krzysztofa Dzikowskiego. Tego samego, któremu zawdzięczamy m. in. najpiękniejszą "Annę Marię", zabawnego "Byczka Fernando", powtarzana w duchu "Dozwolone do lat osiemnastu", urokliwy "Dzień jeden w roku", rewelacyjną "W moich myślach, Consuelo". To tylko drobny wycinek, bo przecież wysoko cenię "Jak wędrowne ptaki" - tym bardziej, że w swoich zbiorach mam oryginalnego singla z tą piosenką. Komu z nas w deszczowy dzień nie wracają frazy "Ciągle pada". To wszystko DZIKOWSKI!

Read more »
Read more »
on 2

niedziela, lutego 23, 2014

Generałowie wojny secesyjnej/civil war - część III - odcinek 3 - generał William Tecumseh Sherman

Wiosną 1864 r.  generał W. T. Sherman został dowódcą Armii Tennessee. Do dziś ocena tego, co się stało po wkroczeniu do Georgii wywołuje wiele emocji. Na jednym z amerykańskich forum historycznych znalazłem znamienne zdanie: "Wiele już napisano o marszu przez Georgię. Pozostaje on jednym z najbardziej kontrowersyjnych epizodów wojny secesyjnej". Radykalizm Shermana porusza jeszcze po 150. latach. Nie owijał niczego w bawełnę? Mówił naprawdę, to co myślał. I ku przerażaniu mieszkańców Południa/Dixi : "JEŻELI WOJNA WAS NIE DOTKNIE, JEŻELI NIE POCZUJECIE JEJ NA WŁASNEJ SKÓRZE, TO NIE KIWNIECIE NAWET PALCEM, BY JĄ ZAKOŃCZYĆ". Specjalnie na potrzeby tego postu szukałem ilustracji prasowych. Właściwie komentarz byłby zbyteczny. Nie zapominajmy, że kiedy 4 maja 1864 r. rozpoczynał swoją sławetną kampanię, otrzymał rozkaz od gen. Ulysses S. Granta, aby "...siać spustoszenie i niszczyć wszystkie zasoby, z których mógłby skorzystać wróg".
Read more »
Read more »
on 5

piątek, lutego 21, 2014

Beksiński - memento mori...

To będzie mini galeria? Właściwie dość juz wpakowałem na Facebooku. Nie mogę udawać, że Zdzisława Beksińskiego w moim zyciu nie było, bo kiedy pierwszy raz widziałem (bodaj jeszcze w "Pegazie") Jego płótna, to...  oniemialem z wrażenia. Żaden współczesny, polski malerz tak na mnie nie podziałał.


Read more »
Read more »
on 0

czwartek, lutego 20, 2014

Dymitriaszka... - czyli kilka myśli po lekturze "Samozwańca" tom I Jacka Komudy

Dymitr Samozwaniec
...suplement?
Przeczytałem.
Przebrnąłem.
Chciałem napisać wiele dobrego o zwieńczających całość "Przypisach". Rzadkość to ogromna w dzisiejszych czasach. Bywało w dawniejszych wydawaniach literatury polskiej takie "dodatki", jak "Posłowie" czy "errata". Nie ukrywam, że ta część książki mogłaby stanowić bardziej cenną stronę całego tomu I "Samozwańca". W końcu pan Jacek Komuda wykazuję się tutaj rewelacyjną znajomością rzeczy. Bo i jak dowiadujemy się jest doskonale  obyty z rynsztunkiem, końmi i historią sadzenia kartofli (ziemniaków) w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Ma Autor rację, że niechlujstwo historyczne, ba! ignorancja wielu niby-twórców lub niby-ekspertów jest zatrważająca. Mnie życie nauczyło jednego: nic nie jest oczywiste. To tylko dla znających się na rzeczy jest jednak różnica między hetmanem koronnym, a litewskim. Może uniknęlibyśmy gaf typu "polski hetman Janusz Radziwiłł". Sam, jako półkrwi historyczny Litwin obruszam się, kiedy widzę machanie ręką przy podobnych nieścisłościach itd, itp.

Read more »
Read more »
on 8

wtorek, lutego 18, 2014

Panna Fisher znowu... jedzie!

Wszyscy amatorzy klimatów lat 20-tych XX wieku powinni być usatysfakcjonowani. Na jednym z kanałów telewizyjnych powrócił urokliwy i z duszą nakręcony serial "Zagadki kryminalne panny Fisher / Miss Fisher's Murder Mysteries". W roli głównej wystąpiła Essie Davis.
Nie, nie będę  nikogo zachęcał do serialu. Kwestia gustu. Jeśli ktoś lubi szybkie samochody, mocne uderzenie, brutalne rozgrywki gangów, to tu ich nie znajdzie. Szkoda oczu i czasu. Ale widz, któremu nie obce są pewne odczucia estetyczne - na pewno nie zawiedzie się. Jeśli czytają mnie dawni widzowie "Arsena Lupina" (w tej roli niezapomniany Georges Descrières, zmarły 19 X 2013 r. w wieku 83. lat) będą zadowoleni.
Read more »
Read more »
on 4

niedziela, lutego 16, 2014

Aniela Chrzanowska de domo Białecka - saga rodzinna cz. VI

A. Chrzanowska
Tyle wiadomo, co skrywa ta jedyna, zachowana fotografia? Wykonana w zakładzie E. W. Cwetkowa. w Moskwie. Na odwrocie tego zdjęcia jest dokładnie wydrukowany adres: FOTOGRAFIJA E. W. CWETKOW U MIASNICKICH WOROT  D. MASLENNIKOWA  PROTIW TELEGRAFA W MOSKWIE. Kim jest uwieczniona (zdjęta) młoda kobieta?
Aniela Chrzanowska de domo Białecka. To córka, z pierwszego małżeństwa, mej praprababki Stefanii Sucharzewskiej 1 voto Białeckiej. Prawdopodobnie urodziła się w Wilnie, skąd przybyła do Jackiewicz jej matka, aby połączyć się węzłem małżeńskim z moim prapradziadem Ignacym Sucharzewskim (1830-1924). Obydwoje zresztą są wspominani na moim blogu. Kim był ojciec Anieli? Nie wiadomo. Wiadomo za to, że praprababka Stefania zwykła podkreślać, że była kiedyś "panią Białecką"? Jaka wysoka była pozycja śp. małżonka? Mnożą się kolejne znaki zapytania, a na tym nie koniec. Niestety.

Read more »
Read more »
on 7

piątek, lutego 14, 2014

Generałowie wojny secesyjnej/civil war - część III - odcinek 2 - generał William Tecumseh Sherman

Z chwilą wybuchu wojny domowej/civil war William Tecumseh Sherman postanowił wrócić do służby w armii Stanów Zjednoczonych. Znowu sięgnął po protekcję? Sprawy ułatwiło mu stawiennictwo senatora Johna Shermana (1823-1900), czyli po prostu... jego młodszego brata. Warto tu dodać, że w 1888 r. John Sherman (z ramienia Partii Republikańskiej) próbował uzyskać nominację do walki o fotel prezydencki. Nie zapominajmy, że chciano wystawić również kandydaturę Williama. Wtedy rzucił swoim zwolennikom zdanie, które przeszło do historii Stanów Zjednoczonych: "Jeżeli uzyskam nominację – nie będę kandydował. Jeżeli zostanę wybrany – nie obejmę urzędu". Ale na razie mamy rok 1861!

Read more »
Read more »
on 2

czwartek, lutego 13, 2014

JUSTYNA KOWALCZYK - MISTRZYNIĄ OLIMPIJSKĄĄĄ!

Justyna Kowalczyk mimo kontuzjowanej stopy zwyciężyła rywalki w biegu na 10 km stylem klasycznym! Soczi - jeszcze czegoś podobnego nie widziało!Jeśli ktoś wątpił w Naszą Królową - ten jest trąba!

Marit Bjoergen zajęła dopiero piąte miejsce. Norwegio uderz się w pierś! Tak tworzy się współczesna historia sportu zimowego! Ma na imię   J U S T Y N A  !

 Podobne emocje towarzyszyły mi w Montrealu w 1976 r., kiedy Irena Szewińska biegła po swój złoty medal!Od dziś możemy pisać nie bez dumy: 

Olimpijskie złoto naszej Mistrzyni, Justyny Kowalczyk

 JUSTYNA I WIELKA


PS: Wszystkie zdjęcia udostępnione z  Facebooka:  Oficjalnea strony Mistrzyni Olimpijskiej 
oraz Justyna Kowalczyk - Mistrzyni Olimpijska

Read more »
on 2

wtorek, lutego 11, 2014

Dymitriaszka... - czyli kilka myśli nad lekturą "Samozwańca" tom I Jacka Komudy

Czytam tom I "Samozwańca" Jacka Komudy. Mój syn jest zachwycony prozą tego Autora. Jedna z jego półek jest prawie w całości wypełniona książkami, które wydała Fabryka Słowa. Nie ukrywam, że ociągałem się z sięgnięciem po tom pierwszy cyklu "Orły na Kremlu", choć tytuł krzepił... Nie jestem zawodowym krytykiem i oceniaczem. Tony przeczytanych książek też nie dają mi prawa, aby recenzować czyjś trud literacki. Proszę więc potraktować moje tu pisanie, jako subiektywny głos jednego z czytelników i słuchaczy. Tak, tak - mój syn dwukrotnie czytał mi na głos rozdziały z powieść Komudy! Cóż - role odmieniają się?

Read more »
Read more »
on 7

poniedziałek, lutego 10, 2014

Alfabet antyolimpijski?... - część I - od A do Н (N)

Z wielką fajerkowatością i nakładem rubli (bynajmniej nie transferowych)  uraczono nas otwarciem XXII Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Soczi / XXII Олимпийские зимние игры в Сочи. Rządzące głowy nie pognały ze swoją czołobitnością przed kolejnym Władymirem na Kremlu. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu u boku Sekretarza Generalnego KC KPZR jaśniałby cały garnitur przywódców "państw i partii". No, tak ale czasy zmieniły się. I choć nad tymże Kremlem cały czas świeci czerwona gwiazda bolszewizmu, to reanimowano carskiego orła. Dwugłowa hybryda ma przypominać imperialne uroki rządów Rurykowiczów, Romanowów i Oldenburgów (Holstein-Gottorp). I przypomniano nam ten czas, kiedy Europa patrzyła z podziwem i trwogą na przedostatniego, w 100 % Rosjanina, Piotra I, tejże Rosji ozdobę (?) Katarzynę II, czyli Christianę Augustę von Anhalt-Zerbst. Czekałem, kiedy z odmętów czerwieni przelanej krwi pojawi się dumny triumwirat (Lenin-Dzierżyński-Stalin), ale się nie doczekałem.

Read more »
Read more »
on 4

sobota, lutego 08, 2014

Generałowie wojny secesyjnej/civil war - część III - odcinek 1 - generał William Tecumseh Sherman

Nie wiem na czym to polega, ale są twarze, które raz zobaczone zapadają głęboko w pamięci. Budzi się nasza ciekawość, podziw, zastanowienie?... Nie da się ich zapomnieć. Rewelacyjny wynalazek XIX w., jakim jest fotografia pozostawiła nam ogrom zdjęć! Tych z wojny secesyjnej/civil war jest nieprzebrana rzeka. Sam padam ofiarą ciągłego odnajdywania czegoś nowego. Dziś bohater wyjątkowy? Generał, którego czyny wojenne do dziś budzą demony na Południu Stanów Zjednoczonych? Na jeden ze stron znalazłem taki zapis: "Kim był i nadal jest najbardziej znienawidzony i pogardzany człowiek w historii Georgii? Odpowiedź będzie brzmiała: William Tecumseh Sherman". Jego sławetny "marsz ku morzu" rozciął Skonfederowane Stany Ameryki, jak tort - na dwie części! Za sobą zostawiał zgliszcza. Jak nikt w tej wojnie realizował plan "spalonej ziemi"! Okrutnej, XIX-wiecznej wojny totalnej!
Read more »
Read more »
on 5

piątek, lutego 07, 2014

I'm sorry Mr. Frank Blair-Sr.!...

Nad gustami się nie dyskutuje. Nad urodą - też. Wiem. I ja ani myślę wdawać się w "ranking" (skądinąd bardzo sympatyczny i nieprzewidywalny w treści i odczuciach) - jaki ożywił moich moich Czytelników postu "Gray Fox - Virginian Soldier - Robert E. Lee... - zanim upadł Fort Sumter - cz. II lata 1829-1861" . W tekście musiało (?) pojawić się zdjęcie jednego z bohaterów. Chodzi o pana Franka Blaira-seniora (1791-1876). Żadna fantazja nie podpowiedziałaby mi nawet (na dwoje uszu), że zdjęcie zasłużonej persony w historii U.S.A. wywoła tyle humorystycznych złośliwości... Proszę tego negatywnie nie odbierać. Mnie też Wasza fantazja ubawiła! Tym bardziej, że polemika rozgrywała się "ponad moja głową"?
Read more »
Read more »
on 0

czwartek, lutego 06, 2014

Generałowie wojny secesyjnej/civil war - część II - odcinek 1 - generał Jeb Stuart - kolorwy ptak Konfederacji

„Stuart był czarującym chłopcem, uwielbianym i rozchwytywanym. Longstreet był starszy i poważniejszy (…) nie przepadał za teatralnym sposobem bycia Stuarta, który zawsze nosił się z wielką pompą, z nieodzownym krzykliwym piórem w kapeluszu i peleryną podszytą czerwonym atłasem. Lee był bardziej wyrozumiały, wiedział, że Stuart nie mógłby istnieć bez całej tej szumnej otoczki, bez elementu przedstawienia, bez uwagi dziennikarzy. Przy tym był jednak świetnym kawalerzystą” - taki literacki rys wyglądu i osobowości Jamesa Ewella Browna Stuarta (1833-1864) znajdziemy w powieści  Jeffa Shaara „Żywi i polegli / The Last Full Measure”.

Read more »
Read more »
on 6

wtorek, lutego 04, 2014

Generałowie wojny secesyjnej/civil war - częśćI - generał Joseph E. Johnston bohater znad Bull Run / pod Manassas (21 lipca 1861 r.)

Historia lubi igrać sobie! I ze swoimi uczestnikami i... z nami, którzy ją po latach na nowo odkrywamy. 14 lutego 1891 r., kilka dni po swoich 71. urodzinach, zmarł generał William Tecumseh Sherman. Wśród uczestników pogrzebu człowieka, który spalił Atlantę, obrócił w ruinę Południe/Dixi i de facto rzucił na kolana Skonfederowane Stany Ameryki (C.S.A.) znalazł się sędziwy starzec, kiedyś przeciwnik/wróg, a teraz przyjaciel: 84-letni generał Joseph E. Johnston. To oni 26 kwietnia 1865 r. w pobliżu Durham spotkali się. Z tym, że nieboszczyk Sherman przyjmował kapitulację Johnstona, jako jednego z ostatnich dowódców podległych generałowi Robertowi E. Lee i stolicy Richmond! Teraz ten sam Johnston stał nad grobem tego samego Shermana. Deszczowa pogoda nie była chyba odpowiednią dla sędziwego weterana civil war. Upór, ale przede wszystkim chęć oddania czci temu, który go ostatecznie pokonał sprawiło, że Johnston stał nad grobem z odsłoniętą głową, kapelusz trzymał w ręku. Żadne prośby i naciski nie zmieniły jego decyzji? Uparty starzec miał nawet odpowiedzieć, że gdyby Sherman stał nad jego mogiłą też nie miałby nakrycia głowy. Skutki nie kazały na siebie długo czekać. Bohater m. in znad Bull Run zaziębił się, a wynikłe z tego powikłania po prostu zabiły go! Zmarł 21 marca 1891 r. Chciałbym choć w drobnym zakresie przypomnieć wojenną (secesyjną) kartę z życia generała Josepha Egglestona Johnstona. Jedną! Ale jakże ważną - nazywa się: bitwa nad Bull Run lub pod Manassas. Amerykanie dodają jeszcze: pierwsza bitwa nad lub pierwsza bitwa pod...
Read more »
Read more »
on 2

poniedziałek, lutego 03, 2014

Zamach na Franza Kutscherę - 1 II 1944 r. - cz. 2 - gniew Hunów!...

70 lat temu, 1 lutego 1944 r., w Alei Róż, w Warszawie - po umówionym sygnale, jaki dała wówczas 18-letnia "Kama", czyli Marysia Stypułkowska, chłopcy ze zgrupowania "Agat" Armii Krajowej upozorowali kolizję drogową i otworzyli ogień do samochodu, którym jechał SS-brigadeführer Franz Kutschera! Kat Warszawy został zlikwidowany!
Zuchwałość zamachowców  ściągnęło na Warszawę falę odwetu!
Read more »
Read more »
on 2

poniedziałek, lutego 03, 2014

Blog Roku 2013 - na start!...

Zapraszam wszystkich Czytelników 
do głosowania na mój/nasz blog.  
Historia i ja - zgłoszona do wyścigu w ogólnopolskim konkursie   

BLOG ROKU 2013  
w kategorii PASJE I ZAINTERESOWANIA. 
Wystarczy wysłać pod numer 
7122 
treść
F00374
Koszt sms-a, to 
1 zł. 23 gr. 
Głównym jurorem w tej kategorii jest nasz najsłynniejszy rajdowiec Krzysztof Hołowczyc:





 Nie ukrywam, że każdy oddany głos, to dla mnie wyróżnienie. Serdecznie dziękuję - Autor


PS: Uwaga! W numerze bloga znak „0″ to cyfra zero. Pamiętaj także, aby nie wstawiać w treść SMS-a spacji!
Read more »
on 0

sobota, lutego 01, 2014

Zamach na Franza Kutscherę - 1 II 1944 r. - cz. 1 - obraz filmowy...

70. lat temu w Warszawie doszło do zamachu na Dowódcę Policji i SS dystryktu warszawskiego Franza Kutscherę. Jeśli zbrodniarzowi hitlerowskiemu marzyło się huczne obchodzenie 40-tych urodzin, to skutecznie uniemożliwili mu to żołnierze zgrupowania "Agat" Armii Krajowej. Brawurowo przeprowadzona akcja w centrum Warszawy graniczyła z szaleństwem. Kutschera, kat odpowiedzialny za dziesiątki wymordowanych warszawiaków, musiał czuć się wyjątkowo pewnie w okupowanej Stolicy. Dygnitarz jego rangi jadący (nawet jeśli było to tylko 140 metrów?) bez ochrony? Duża nonszalancja.
Mózgiem całej akcji był generał August Fieldorf - "Nil", szef "Kedywu". Przeprowadzony 1 lutego 1944 r. zamach dwukrotnie trafił na ekrany kin. Najpierw (w 1958 r.), na fali popaździernikowej odwilży, Jerzy Passendorfer zrealizował film "Zamach" z niezapomnianymi kreacjami m. in. Andrzeja Maya, Wojciecha Siemiona, 


Read more »
Read more »
on 2
Subskrybuj: Posty (Atom)