historia i ja: prof. J. Eisler

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą prof. J. Eisler. Pokaż wszystkie posty

środa, grudnia 16, 2020

Krwawy Grudzień...

To będzie pierwszy tego rodzaju odtwórczy zapis. Artykuł pt. "Krwawy grudzień '70" ukazał się równe dziesięć lat temu w miesięczniku "Wiadomości, Głosy, Rozmowy o Szkole" (nr 10/2010, s. 8-13), jaki wydawało Kujawsko-Pomorskie Centrum Edukacji Nauczycieli, których byłem współpracownikiem, jako doradca metodyzmy w latach 2006-2013. Dla potrzeb blogu dokonałem tu pewnych skrótów i zmian. Na pewno nie wpłynie to na jakość tekstu.

* * *

15 XII 1970 r. Biuro Polityczne KC PZPR, m. in. Wł. Gomułka, premier J. Cyrankiewicz, marszałek M. Spychalski, generał W. Jaruzelski pod wpływem napływających z Wybrzeża meldunków podjęło decyzję brzemienną w skutkach: "Wydać rozkaz do MO i wojska pozwalający na użycie broni w przypadkach podpalenia lub niszczenia obiektów, atakowania MO, niebezpieczeństwa dla życia ludzkiego". Nikt z towarzyszy nie zaprotestował! Kilka miesięcy później towarzysz Wiesław uświadamiał niezorientowanych (czytaj: obarczających I sekretarza KC PZPR odpowiedzialnością): "Nie odpowiada prawdzie, jakoby decyzja o użyciu broni został podjęta jednoosobowo, przeze mnie. Decyzja ta została podjęta kolektywnie [...]". Nic nie zmienia faktu, że tam był i tam decydował. Krew miała płynąć m. in. ulicami Gdańska i Gdyni!

poniedziałek, grudnia 14, 2020

Był grudzień...

"Autentyczny dialog społeczny był wszak obcy praktyce realnego socjalizmu. Nie po raz pierwszy, i niestety, nie ostatni w dziejach PRL łatwiej było przeciwko robotnikom posłać milicję i wojsko niż podjąć z nimi poważne rozmowy" - tak oceniał zaangażowanie władz w rozładowanie napięć społecznych w Grudniu 1970 prof. J. Eisler*. Brutalne przemoc! Siła! Konfrontacja! Zabić! A władzy raz wziętej nie oddać. Sowietyści z KC PZPR już pokazywali kły i pazury w Poznaniu w 1956 r., na ulicach Warszawy w 1968 r. Stoczniowcy "od Lenina" zostali zaatakowani już 14 grudnia. W ruch poszedł wtedy gaz łzawiący i petardy. Przedsmak tego, co przyniosły kolejne dni, z tragicznym czarnym czwartkiem.

czwartek, czerwca 04, 2020

Jacka Kuronia i nie tylko słów kilka wokół wyborów 4 VI 1989 r.

Są tacy, którzy nie zauważają 4 VI 1989 r. Wolno im.

Są tacy, którzy lżą architektów 4 VI 1989 r. Wolno im.

Są tacy, dla których porozumienia Okrągłego Stołu, to nowe wcielenie Targowicy. I tu... mój margines zrozumienia wyczerpuje się. Bo skoro od czci i wiary odsądza się środowisko Lecha Wałęsy, to do jakiego kotła wrzucić aktywne uczestnictwo w nim obu braci Kaczyńskich: tak Lecha, jak i Jarosława? Czy mam prosto rozumując dorzucić i tych panów do grona... zdrajców?

czwartek, czerwca 27, 2019

Spotkanie z Pegazem (149) Zbigniew Herbert "Ze szczytu schodów"

Jutro 28 VI.

W 1956 roku centrum Poznania stało się miejscem narodowego dramatu. Polscy sowietyści odpowiedzieli poznańskim robotnikom, jak rozumieją czym jest państwo robotnicze-chłopskie, czyli Polska Rzeczpospolita Ludowa. Kiedy robotnicy z "Cegielskiego" (stan ówczesny: Zakłady Metalowe im. Józefa Stalina) wykrzyczeli swoje: "CHLEBA I WOLNOŚCI!". Niestety, wyszli na ulice miasta. "Rankiem 28 czerwca przerwali pracę. Ponieważ nikt z dyrekcji ani z organizacji partyjnej nie miał im nic konkretnego do zaoferowania poza sloganami i wezwaniami do powrotu do pracy, o godzinie 6.20 sformowali pochód i bez agresji i gwałtów wyszli na ulice, kierując się w stronę znajdujących się w centrum miasta i sąsiadujących ze sobą gmachów Komitetu wojewódzkiego PZPR oraz Miejskiej Rady Narodowej" - cytuję za prof. Jerzym Eislerem*.

czwartek, czerwca 28, 2018

...byłam w piekle, w tym najgorszym ogniu - Poznań - 28 VI 1956 r.

To pierwsza taka kompilacja z własnego pisania. Postanowiłem na dzisiejszą rocznicę wybrać fragmenty z "Poznańskiego krzyku wolności...", który ukazał się na blogu w 2013 r. Kopiowanie siebie, to oznaka znużenia czy łatwizny twórczej? Nic bardziej mylnego. Po prostu chcę ułatwić kontakt z tematem, który mną porusza i wobec którego nie jestem obojętny. 28 czerwca 1956 r., to data której nie wolno nam zapominać. Śmiem twierdzić, że skróty, które tu zastosuję ułatwią odbiór tego czym był czarny czwartek. Oczywiście zachęcam do poznania całości, czyli dwóch części cyklu oraz do sięgnięcia po literaturę, którą poniżej wymieniam.

czwartek, marca 08, 2018

Marzec '68 - odc. 2 - studencki nurt

"Dla ludzi, którzy w 1968 r. studiowali, zwykle najważniejszy jest właśnie studencki nurt Marca. W pamięć tych osób przeważnie najmocniej wryły się wiece, strajki i manifestacja studenckie. wielu postrzega Marzec jako wydarzenie, które wywarło bardzo duży wpływ na ich dalsze życie. [...] Wielu ludzi z tego pokolenia w latach siedemdziesiątych działało w opozycji demokratycznej, po Sierpniu 1980 r. znalazło się wśród działaczy i doradców NSZZ «Solidarność», a po zmianie ustroju w Polsce pełniło różne odpowiedzialne funkcje publiczne, będąc posłami, senatorami, ministrami itd" - trudno nie przyznać racji prof. Jerzemu Eislerowi*. Marzec '68, to preludium tego, co miał się stać w kolejnej dekadzie.