historia i ja: Honda

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Honda. Pokaż wszystkie posty

środa, stycznia 11, 2017

Le Roi Est Une Femme... / Król jest kobietą... (6)

Baxter dopiła kawę.
Finezyjnie zdobioną filiżankę odstawiła na stolik. Z tego obok podniosło się dwóch starszych jegomościów. Swarzyli się o wynik przerwanej partii szachów. Nie zwracała mimo wszystko na nich uwagi. Czuła się tu wolna. I tylko to się tu liczyło. Wolność! Liberté!... Westchnęła.
Leniwy bieg Sekwany mógł łagodzić podnoszące się ciśnienie krwi. Kochała ten zakątek miasta. Klimat tej małej kafejki. Wiszący w kącie, poszarzały, wyblakły portret generała de Gaulle'a. Powiesił go chyba tutaj dziadek obecnego właściciela. Czasy się zmieniały, mieszkańcy Pałacu Elizejskiego też, a generał cały czas wisiał. I to jeszcze z 1944 r.? Trudno było nawet powiedzieć czy pan Didier jest gaullistą czy nie. Jedno było pewne: szelmowski uśmiech nie gasł spod jego siwiejących wąsów.
- Jeszcze jedna? - zaproponował.
- To już byłaby...- zastanowiła się.

niedziela, stycznia 01, 2017

Le Roi Est Une Femme... / Król jest kobietą... (5)

- Zaraz to pani powie inspektorowi - sierżant Olivier Héron był lekko poirytowany. Mimo wszystko wolał, kiedy w podobny sytuacjach jest obecne inspektor...

- A pan nie może przyjąć zgłoszenia?! - zniecierpliwienie kobiety sięgało granicznej skali wytrzymałości. Ale ospałość sierżanta naprawdę była irytująca.- Czy ja może źle trafiłam?

- Ależ droga pani...

- Wcale nie jestem dla pana droga! - kobieta uniosła głos. Widać był, że najchętniej sama zdecydowałaby do pchnięcia całego regimentu policji do działania. Ale ten tu... - Może mam iść do samego prefekta lub od razu do Pałacu Elizejskiego?!

Policjant rozłożył ręce.

Nagle drzwi otworzyły się. Mężczyzna miał na sobie rozpięty kombinezon motocyklisty.

- Stary u siebie?! - rzucił nie zwracając uwagi na siedzącą kobietę. Zresztą, co go obchodziły jakieś papierkowe czynności sierżanta Hérona.

- Panie inspektorze, ale...

- Szybko, bo stary mnie po coś wzywa! Czy to w sprawie tej zaginionej?

wtorek, grudnia 20, 2016

Le Roi Est Une Femme... / Król jest kobietą... (4)

Baxter zatrzasnęła za sobą drzwi.

Nie widziała sensu dłuższego przebywania w tamtym mieszkaniu.

Dla niej było to, jak zamykanie kolejnego rozdziału w życiu. Tyle, że ostatnio niezbyt wiedziała, co zrobić z własnym.

Była na siebie zła. Za te łzy po jedenastu, którzy zginęli na K2. Nie było powodu, aby tak otwierać się wobec tej nieznanej Francuzki. Bawiło ją jej zaskoczenie, kiedy ta obudziła się z nią w jednym łóżku. Taki poryw fantazji, nic więcej. Teraz myślała tylko o jednym: oddalić się od tego mieszkania, od tych dwóch, utopić się w bezimiennym tłumie przechodniów, gapiów, jakichś ulicznych żonglerów czy grajków. A może samej stanąć na rogu jednej z ulic? Wyjąć skrzypce i zagrać sonatę "Le Roi Est Une Femme.." Rogera Medrano Nieto? Byłby pewien kłopot: Baxter nie posiadła umiejętności gry na jakimkolwiek instrumencie.

Strony