historia i ja: Britt Kerstin Svea

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Britt Kerstin Svea. Pokaż wszystkie posty

wtorek, stycznia 31, 2017

Le Roi Est Une Femme... / Król jest kobietą... (7)

- Rany postrzałowe...
- Czy sala jest gotowa?
- Co to było?!
- Co było?! Co było?!
- K... mać, pieprzony zamach!
- Znowu?!
- Znowu!
- Ilu?
- A skąd ja do cholery mam wiedzieć? Nie liczyłem!
- Policja?
- Ten z tyłu jest z policji...
- Do windy!
- Szybko!
- Tracimy ją!
- Ciśnienie spada!
- Kto jest z policji? Nie widzę mundurowych!
- Tam!...
- Ktoś z tyłu...
- Pan jest z policji?!
- Tak, inspektor Serge Scheldt.

środa, stycznia 11, 2017

Le Roi Est Une Femme... / Król jest kobietą... (6)

Baxter dopiła kawę.
Finezyjnie zdobioną filiżankę odstawiła na stolik. Z tego obok podniosło się dwóch starszych jegomościów. Swarzyli się o wynik przerwanej partii szachów. Nie zwracała mimo wszystko na nich uwagi. Czuła się tu wolna. I tylko to się tu liczyło. Wolność! Liberté!... Westchnęła.
Leniwy bieg Sekwany mógł łagodzić podnoszące się ciśnienie krwi. Kochała ten zakątek miasta. Klimat tej małej kafejki. Wiszący w kącie, poszarzały, wyblakły portret generała de Gaulle'a. Powiesił go chyba tutaj dziadek obecnego właściciela. Czasy się zmieniały, mieszkańcy Pałacu Elizejskiego też, a generał cały czas wisiał. I to jeszcze z 1944 r.? Trudno było nawet powiedzieć czy pan Didier jest gaullistą czy nie. Jedno było pewne: szelmowski uśmiech nie gasł spod jego siwiejących wąsów.
- Jeszcze jedna? - zaproponował.
- To już byłaby...- zastanowiła się.

niedziela, stycznia 01, 2017

Le Roi Est Une Femme... / Król jest kobietą... (5)

- Zaraz to pani powie inspektorowi - sierżant Olivier Héron był lekko poirytowany. Mimo wszystko wolał, kiedy w podobny sytuacjach jest obecne inspektor...

- A pan nie może przyjąć zgłoszenia?! - zniecierpliwienie kobiety sięgało granicznej skali wytrzymałości. Ale ospałość sierżanta naprawdę była irytująca.- Czy ja może źle trafiłam?

- Ależ droga pani...

- Wcale nie jestem dla pana droga! - kobieta uniosła głos. Widać był, że najchętniej sama zdecydowałaby do pchnięcia całego regimentu policji do działania. Ale ten tu... - Może mam iść do samego prefekta lub od razu do Pałacu Elizejskiego?!

Policjant rozłożył ręce.

Nagle drzwi otworzyły się. Mężczyzna miał na sobie rozpięty kombinezon motocyklisty.

- Stary u siebie?! - rzucił nie zwracając uwagi na siedzącą kobietę. Zresztą, co go obchodziły jakieś papierkowe czynności sierżanta Hérona.

- Panie inspektorze, ale...

- Szybko, bo stary mnie po coś wzywa! Czy to w sprawie tej zaginionej?

Strony