historia i ja: prezydent USA

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą prezydent USA. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, marca 28, 2022

Joe Bidena warszawskie przemówienie - 26 III 2022 r.

To będzie najdłuższe moje cytowanie. Takiego jeszcze nie było. Usprawiedliwiają mnie okoliczności, czas, ciężar wydarzeń. Od 24 lutego tego roku jesteśmy świadkami straszliwej wojny, jaką rozpętał moskiewski satrapa, Władymir Putin. Ukraina Wołodymyra Zełeńskiego broni się! Świat pełen podziwu? Stąd wizyta w Warszawie 46-tego prezydenta USA, Joe Bidena (rocznik 1942).

Nie mnie oceniać wagę przemówienia, jakie zostało wygłoszone 26 marca na Zamku Królewskim w Warszawie. Jedni doszukują się analogii do pamiętnych wystąpień Winstona Churchilla z 13 V 1940 r. czy Johna F. Kennedy'ego z 26 VI 1963 r., ba! inni mruczą, że nic ważnego nie padło z ust J. Bidena. Sam fakt, że mieliśmy zaszczyt podejmować tak szacownego gościa już jest wydarzeniem. Dziś nikt nie chce pamiętać, jak administracja pana prezydenta A. Dudy nie powitała demokratycznych wyniku demokratycznych wyborów Amerykanów z 2020 r. Dziś ci sami polityczni hipokryci grzeją się w cieniu Pierwszego Amerykanina?

środa, października 27, 2021

...na 163-cią rocznicę urodzin Theodore'a Roosevelta - 27 X 1858 r.

Leży przede mną książka. "Sunday Times" napisał o niej: "Czysta przyjemność lektury". I ja tak uważam. Shaun Usher w książce "Przemowy niezapomniane" zebrał i opracował słowa, które zmieniły bieg historii, a my możemy teraz czytać dzięki Wydawnictwu Sine Que Non i trudowi tłumaczy: Jerzyny Słomczyńskiej i Adama Kożuchowskiego. Postanowiłem wykorzystać mowę dwudziestego szóstego prezydenta Stanów Zjednoczonych, Theodore'a Roosevelta (1901-1909). Raczej w świadomości Polaków pan Białego Domu skromnie rozpoznawalny. Możliwe, że większość nas kojarzy go z niedźwiadkiem zwanym Theddym lub pokrewieństwem z Franklinem Delano Rooseveltem czy górą Rushmore. I pewnie na tym koniec. Nie chcę się pastwić nad rodakami. Własnej historii nie znamy, to co nam się zabierać za tą zza Wielkiej Wody. Tylko później nie ciskajmy się, że jakiś John, Bill czy James nie odróżnia powstania w getcie od powstania warszawskiego.

Theodore Roosevelt - październik 1910 r. - domena publiczna.

środa, maja 24, 2017

JFK - rozdział I - słowa, słowa, słowa...

29 maja 1917 r. urodził się John Fitzgerald Kennedy.

Tak, za kilka dni przypadnie s e t n a rocznica urodzin 35. prezydenta Stanów Zjednoczonych. Stał się ikoną swoich czasów, jednym z najbardziej rozpoznawalnych i kochanych mieszkańców Białego Domu. Nad Potomakiem popularniejsi od Niego są chyba tylko George Washington (1732-1799) & Abraham Lincoln (1809-1865). Mam do JFK osobisty stosunek i słabość. Czym zasłużył u mnie na wyróżnienie? Jego ostatni dzień urodzin był pierwszym dniem mego życia. Obaj obchodziMY urodziny 29 maja. To dlatego moja Córka nosi na imię "Magdalena", bo z kolei dla Niej, to dzień Imienin. Własne dziecko wplątałem w historię?... Chyba mi to daruje.

piątek, kwietnia 15, 2016

Assassination of President A. Lincoln - 14 IV 1865 r.

"John Wilkes Booth śmiało wychodzi z cienia, ściskając w prawej dłoni deringera, a w lewej nóż. Wyciąga rękę i celuje w potylicę Abrahama Lincolna. Nikt go nie widzi. Nikt nie wie, że tam jest"* - był piątek 14 kwietnia 1865 r. W Teatrze Forda zaraz miał zostać dopisany ostatni akt dramatu, któremu historia nadała określenie "woja secesyjna / civil war". Zdawało się, że po podpisaniu 9 kwietnia tegoż roku w Appomattox w Court House przez generała Roberta E. Lee (C.S.A.) i generała Ulyssesa S. Granta aktu kapitulacji Skonfederowanych Stanów Ameryki nastąpi już tylko czas odbudowa i pojednania, to był w błędzie. Wstrząs, jaki wywołał zamach z 14 IV położył się ponurym cieniem na całej historii Stanów Zjednoczonych. Oto ten dzień, oto to miejsce, oto bohaterowie tej tragedii.

czwartek, lipca 23, 2015

Generał Ulysses Simpson Grant w anegdocie...

Generał Ulysses Simpson Grant naczelny dowódca Armii Stanów Zjednoczonych w czasie wojny secesyjnej / civil war, 18. prezydent Stanów Zjednoczonych zmarł równe 130. lat temu - 23 lipca 1885 r. w Wilton. Należy do grona tych najbardziej rozpoznawalnych mieszkańców Białego Domu. Był jego gospodarzem w latach 1869-1877. Choć różnie oceniano tą prezydenturę, to jednak uwieczniono wizerunek prezydenta na banknocie 50 dolarowym.

wtorek, lipca 02, 2013

Gettysburg... - galeria

Minimum słów, maksimum obrazu!

Piszę ten post w momencie wyjątkowym: 150 lat temu rozgorzała krwawa bitwa, która mogla zmienić obraz polityczny w Ameryce Północnej? Oto galeria bohaterów, tych którzy decydowali o losach maluczkich i tych którzy służyli w dwóch sobie wrogich armiach w czasie straszliwej wojny secesyjnej/civil war! Po każdej stornie Amerykanie! Po każdej stronie też... Polacy!

Za tym postem pogna zaraz kolejny o krwawego ataku Dywizji Picketta pod Gettysburgiem pamiętnego 3 lipca 1863 r. Równe 150 lat temu.! A dziś 2 lipca, a więc dzień obrony Małego Okrągłego Szczytu /Little Round Top przez ówczesność pułkownika Joshua Chamberlaina i jego 20. Pułku z Maine. Ale na ten temat wyczerpująco pisałem 9 lutego. Zapraszam na stosowną "stronę". Chcę tu uspokoić mego Czytelnika-Gościa blogu: chyba nachodzi mnie energia do napisania o "Old Pete". Postaram się spełnić Pańskie życzenie.

* * *

Niech obraz w kolorze przemówi do naszej wyobraźni. Na początek prezydenci Północy i Południa.

Abraham Lincoln (1809-1865)

Jefferson Davis (1808-1889)

Naczelni wodzowie Swoich Armii:


Generał Robert Edward Lee (1807-1870)

Generał George Gordon Meade (1815-1872)

Krwi! Krwi! Krwi?...

Oni poszli w bój...

Generał George Armstrong Custer (1839-1876)

Gen. James Longstreet (1821-1904)

Pułkownik Joshua Chamberlain (1828-1914)

Generał James Ewell Brown "Jeb" Stuart (1833-1864)

Tragiczny dowódca szarży...

Generał George Edward Pickett (1825-1875)

Za błędy wodzów zapłacił m. in.:

Generał Lewis Addison Armistead (1817-1863)

Po obu stronach. Szczególnie tragiczny był los chorążych, którzy wznosili ku górze sztandary swoich formacji. Szczegóły w kolejnym poście, gdzie słowo dopełni obraz i dźwięk:

W bój szli również chłopcy! A werble biły im do marszu....

Artystyczna "wariacja" na temat bohatera?

Erick White "Joshua Chamberlain and the Angels"

Niech gra muzyka:

Albert Henry Woolson był ostatnim żyjącym żołnierze wojny secesyjnej/civil war. Zmarł 2 sierpnia 1956 r. w wieku 109 lat (ur. 1847):

G L O R I A V I C T I S !

sobota, lutego 02, 2013

Abraham Lincoln - myśli znalezione (12)

Jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w historii świata! Wśród prezydentów Stanów Zjednoczonych zajął miejsce wyjątkowe: jego wybór stał się przyczyna rozpętania najstraszniejszej wojny w historii U.S.A., niewiele brakowało a państwo rozpadłoby się. Ten niepospolity samouk, ożeniony z "córą Południa" - dźwigał na swych barkach ogromny ciężar odpowiedzialności. Wydał w 1862 r. dokument , który od czasów Deklaracji Niepodległości nie miał sobie równych: Proklamację Emancypacji / Emancipation Proclamation! I choć to nie była magiczna różczką, która za jednym machnięciem zniosła wszelkie bariery między wolnymi i zniewolonymi mieszkańcami tego samego państwa, to jednak wyłom został uczyniony!

Kiedy strzały umilkły, a generał Robert Lee podpisał przed generałem Ulissesem Grantem w Appomattox w 1865 r. kapitulację, został skrytobójczo zamordowany! Strzały dopadły prezydenta 14 kwietnia 1865 r. w Teatrze Forda, w Waszyngtonie. John Wilkes Booth oddał strzały w tył głowy i zbiegł krzycząc "Sic semper tyrannis!". Mimo postrzału (kula przebiła głowę na wylot) Lincoln zmarł po dziesięciogodzinnej agonii...

Nie wiem na czym to polega, ale z postaciami historycznymi jest, jak ze współczesnymi nam: lubimy kogoś od pierwszego spotkania lub nie? Dla mnie taką postacią był szesnasty prezydent Stanów Zjednoczonych! Polscy wydawcy nas nie rozpieszczają. Niewiele jest literatury, która byłaby mu poświęcona. O ile się nie mylę wydano trzy biografie! Do dziś nie ma żadnego opasłego tomiska, które rzuciłoby polskiemu czytelnikowi i miłośnikowi historii snop światła na tą trudną prezydenturę i wojnę secesyjną / civil war. I to nie tylko ze względów polityczno-militarnych. Choroba i śmierć syna - były jednym z najboleśniejszych ciosów, jaki spadł na rodzinę Lincolna w tym czasie!

Od lewej :gen. Sherman, gen. Grant, Lincoln i adm. Porter

Stephen B. Oates w biografii "Lincoln" opisuje, jak młodsi synowie najzwyczajniej grandzili w Białym Domu, wyprawiali dzikie harce, a tym samym ożywiali poważne życie w najważniejszym gmachu Stanów! Wilie Lincoln rozchorował się razem z bratem Teddym, ale to jego organizm okazał się słabszy i nie przetrzymał trudów choroby! Chłopiec zmarł 20 lutego 1862 r. Mary Lincoln odchorowała odejście syna! Nie wzięła udziału w jego pogrzebie. Wstrząśnięty tą stratą Prezydent powiedział: "Mój biedny chłopiec... był zbyt dobry, by żyć na tej ziemi... ale przecież tak go kochaliśmy". Jego biograf podaje, że w czasie pogrzebu "...szalała nad Waszyngtonem burza, a porywy wichury zrywały dachy, przewracały drzewa i kominy i szarpały na strzępy powiewające flagi". Lincoln w chwilach próby potrafił być stanowczy. Starał się zapanować nad depresją Mary. Pokazał jej przez okno budynek, w którym trzymano chorych psychicznie! Żona usłyszała wtedy z jego ust: "Spróbuj opanować swą rozpacz, gdyż inaczej doprowadzisz się do szaleństwa i będziemy musieli cię tam wysłać".

Amerykanie potrafią... bawić się swoją historią? Bo jak potraktować film, który niedawno wszedł do kin "Lincoln łowca wampirów / Abraham Lincoln: Vampire Hunter"? Nie wyobrażam sobie, aby nasz Kościuszko ganiał z siekierą miedzy Krakowem, a Racławicami i rozłupywał głowy Moskalom!... Bardziej realistyczne oblicze ukazano w filmie "Lincoln" Stevena Spielberga, w którym rolę tytułową powierzył genialnemu Daniel'owi Day-Lewis'owi. Warto chyba przy tej okazji zerknąć na to, co pisał, a tym samym jak myślał ten Niezwykły Człowiek. Chciałbym wierzyć, że nawet te drobiazgi pokażą różne oblicze "dobrego Abe":

Bóg wyraźnie zmierza do likwidacji niewolnictwa i głupcem byłby człowiek, usiłujący Mu przeszkodzić.
Nie pozwólcie wrogowi umknąć.
A więc czarni mieszkańcy Ameryki muszą zostać przesiedleni do innych krajów. To jedyne rozwiązanie.
Nie uczynię nic w złej intencji. Problemy, z którymi się zmagam, są zbyt poważne, by można je rozwiązać powodując się złą wolą.
Musimy zadawać wrogowi starty, musimy niezwłocznie rozprawić się z przeciwnikami.
Jestem niemal przekonany, że Bóg pragnie tych zmagań i życzy sobie, aby jeszcze się nie skończyły.
Niech Bóg błogosławi pana [gen. George Brinton McClellan] i wszystkich pańskich ludzi. Jeśli to tylko możliwe, zniszczcie armie rebeliantów.
Nasi oficerowi zdają się sądzić, że można wygrać tę wojnę planami i strategią. To nieprawda. Tylko twarda, nieubłagana walka zapewnić może zwycięstwo.
D a j ą c wolność n i e w o l n i k o m , z a p e w n i a m y wolność w o l n y m , postępujemy więc szlachetnie wobec jednych i drugich. Możemy wielkodusznie ocalić lub małostkowo zmarnować ostatnią i największą szansę ludzkości.
Stoimy na granicy katastrofy. Wydaje się, że Wszechmogący jest przeciw nam i nigdzie nie widzę promienia nadziei.
A teraz niech pan [gen. Joseph Hooker] wystrzega się brawury. Ale niech pan energicznie i czujnie rusza do ofensywy i przysporzy nam zwycięstw.
Moim głównym celem w tej walce j e s t ocalenie Unii, n i e zaś likwidacja czy ocalenie niewolnictwa. Gdybym mógł ocalić Unię, nie wyzwoliwszy a n i j e d n e g o niewolnika - zrobiłbym to; gdybym mógł ją ocalić, wyzwalając w s z y s t k i c h niewolników - również to zrobiłbym; wreszcie, gdybym mógł ją uratować, wyzwalając niektórych, a zostawiając innych w niewoli, postąpiłbym tak. Wszystko, co robię w sprawie niewolnictwa i kolorowych - robię, ponieważ wierzę, że pomaga mi to uratować Unię.
Dom rozdzielony niezgodą ostać się nie może.
Gdy zgasisz nadzieję, wywołasz rozpacz.
Żaden człowiek nie jest na tyle dobry, by rządzić drugim człowiekiem.
Ci buntownicy gwałcą konstytucję, aby zburzyć Unię, ja - jak będzie to konieczne - nadużyję konstytucji, aby uratować Unię.
Dobry przywódca unika wydawania rozkazów, natomiast woli poprosić, dać do zrozumienia, zasugerować.
Nie wiem, kim był mój dziadek; bardziej interesuje mnie kim będzie mój wnuk.
...panie generale [gen. William Tecumseh Sherman] mam obowiązek sprzeciwiać się ucieczce Jeffa Davisa, ale gdyby zdołał pan umożliwić mu niepostrzeżone wymknięcie się, to zapewne nie poczułbym się urażony.
Zachowajmy wiarę w to, że słuszność daje siłę i w tej wierze do samego końca miejmy odwagę wypełniania swoich obowiązków, tak jak je rozumiemy.
Jeśli złapałeś słonia za tylną nogę, a on próbuje się wyrwać, lepiej mu na to pozwolić.

A. Lincoln podpisuje Proklamację Emancypacji

Proklamacja Emancypacji