historia i ja: Ukraińcy

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Ukraińcy. Pokaż wszystkie posty

środa, maja 15, 2024

Przeczytania - 497 - Grzegorz Hryciuk "Przesiedleńcy. Wielka epopeja Polaków, 1944-1946" (Wydawnictwo Literackie)

"Przymusowe wysiedlenia Polaków ze Wschodu na Ziemie Zachodnie u schyłku II wojny światowej nie doczekały się dotąd popularnej monografii. Tego trudnego zadania podjął się Grzegorz Hryciuk, historyk związany z Uniwersytetem Wrocławskim. Na ponad sześciuset stronach analizuje i przywraca debacie publicznej obrosły uproszczeniami i mitami wątek, tak istotny dla zrozumienia dziejów i współczesności Europy Środkowo-Wschodniej" - takie zapewnienie odnajdziemy na ostatniej stronie książki profesora Grzegorza Hryciuka (rocznik 1965), tudzież na portalu Wydawnictwa Literackiego. Miałem kilka osobistych powodów, aby sięgnąć po książkę, pt. "Przesiedleńcy. Wielka epopeja Polaków, 1944-1946". Podstawowy: jestem wnukiem Kresów (tych wileńskich). Emocje budzą się we mnie na widok już samej okładki, bo wiem, że w tułaczce z Polski do Polski, jak mawiano w domu moich wileńskich Dziadków, byli moi krewni i powinowaci. Mam zatem osobisty stosunek do tego, co miałem przeczytać. Tytuł mnie jednak wprowadził w... błąd, bo dopiero z "Wstępu" dowiedziałem się, że to nie całościowe omówienie losów Polaków, którzy po 1944 r. podjęli ryzykowną decyzję, aby porzucić kraj lat dziecinnych, zostawić swe domy, bliskich, groby i ruszyć ku nieznanemu. Mamy określony zakres badań i dociekań Autora: Wołyń, Galicja Wschodnia / Małopolska Wschodnia, Bukowina. Poza faktem, że moja ciocia Marysia (1936-2018) była z Jazłowca (zatem Podole), nic mnie nie łączy z tymi ziemiami.

czwartek, października 14, 2021

Pożegnanie - pan Michał Gąsior (1930-2021)

Smutna wiadomość. 6 października tego roku zmarł pan Michał GĄSIOR (16 VIII 1930- 6 X 2021). Był jednym z świadków rzezi wołyńskiej. Sam otarł się o śmierć. Podziwiałem odwagę, że chciał się ze mną (zupełnie obcym człowiekiem) podzielić swoimi dramatycznymi wspomnieniami. Miałem zaszczyt być zaproszonym do domu pana Michała, dwukrotnie: 4 listopada 2016 r. oraz 30 lipca 2018 r. To po nich zrodził się tematyczny dyptyk pt. "Rzeka krwi". Kolejny świadek historii - opuścił nas. Ale też zostawił nam prawdę o czasach, które dla Jego pokolenia były wyjątkowo okrutne. A mimo wszystko nie usłyszałem z tych ust: nienawidzę! Te spotkania były dla mnie ogromnym przeżyciem. Naukę, którą wtedy pobrałem zabieram ze sobą i zostawiam jej okruchy moich uczniom, czyli kolejnemu pokoleniu. Dziękuję panie Michale! Za wszystko. Za te godziny. Za tą moc. Za zaufanie. Być goszczonym u Pana poczytuję jako wielki zaszczyt.

środa, czerwca 17, 2020

Jacek Kuroń - po raz pierwszy - dzieciństwo

Napiszę coś zaskakującego: młodzież drugiej dekady XXI wieku nie zna... Jacka Kuronia. Zapytani co to jest kuroniówka lub skąd się wzięło to określenie - podnoszą brew ze zdziwienia. Pokazuję zdjęcie: nie wiedzą kogo. Chciałbym, żeby to był żart, jakiś sen. Ale ja otwieram oczy i nadal widzę te same twarze, bez zakłopotania, że nie wiedzą, bo niby co się stało takiego. Mi by było wstyd, gdybym przed laty o pewnych oczywistościach nie miał pojęcia. Zresztą starczy włączyć TVP i podejrzeć, jaką wiedzą dysponują uczestniczy pewnego popularnego teleturnieju. Emilia Plater walczyła w powstaniu warszawskim? Nie, to nie żartowanie. To cytowanie wiedzy jaką prezentują uczestnicy. Straszne! Dożyć czasów ignorancji, niedouctwa i takiej nie-wiedzy. Dziś, 17 czerwca przypada XVI rocznica odejścia Jacka Kuronia, jednego z ojców naszej niepodległości po 4 VI 1989 r. Nie dajmy sobie wmówić, że tak nie było.

środa, sierpnia 29, 2018

Rzeka krwi... - ze wspomnień pana Michała Gąsiora (spotkanie 2)

"Spotkanie z panem Michałem. Drugie. Wstrząsające opowieści o Wołyniu, kiedy UPA mordowała polskich sąsiadów. Z ust pana Michała nie padło ani jedno słowo odwetu. Z czym nie może pogodzić się do dziś? Że wczorajsi koledzy stali się oprawcami, mordercami, krwawymi bestiami. Niezwykła lekcja historii. Kiedy minęły nam na rozmowie cztery godziny? Dziękuję Natalii, że umożliwiła mi poznanie tak niezwykłego Człowieka, jakim jest Jej dziadek Michał (rocznik 1930). Za kilka dni kończy 88. lat" - tylko tyle zamieściłem na FB. Pewnie, że za lat kilka czas zatrze, że moja wizyta w gościnnym domu przy ul. Fordońskiej w Bydgoszczy odbyła się 30 lipca 2018 r. ale nie wyprze z moich komórek tego, że zostałem zaproszony do świata tych niezwykłych wspomnień. Ja, człowiek obcy, były belfer wnuczki pana Michała.

Strony