historia i ja: K. Klenczon

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą K. Klenczon. Pokaż wszystkie posty

środa, kwietnia 07, 2021

...na 40-tą rocznicę śmierci Krzysztofa Klenczona - 7 IV 1981 r.

"Kilka razy dziennie operator informował o jego stanie zdrowia. Aż pewnego razu... Było chyba po dziesiątej. Dojeżdżałem do skrzyżowania przy Dempster Street, wiozłem jakąś staruszkę, gdy usłyszałem głos operatora: «Do wszystkich, którzy pamiętają Krzysztofa i jego taksówkę numer 94 - dziś rano Krzysztof zmarł». Wśród braci taksówkarskiej tej kompanii panuje taki zwyczaj, że śmierć kolegi czczą minutową «salwą» klaksonów. Gdy i ja zatrzymałem się i włączyłem klakson, moja pasażerka bardzo się przestraszyła. Miała do mnie wielkie pretensje, ale szybko uspokoiła się, gdy wyjaśniłem jej o co chodzi" - to wspomnienie Stana Borysa, który był przyjacielem Zmarłego i jeździł "na jego taksówce". 7 kwietnia 1981 roku, w wieku zaledwie XXXIX lat odszedł Krzysztof KLENCZON. Kilka tygodni wcześniej, 25 lutego, uległ poważnemu wypadkowi. Złośliwi komentowali: "pojechał do Ameryki po własną śmierć". Bzdurny komentarze...

wtorek, kwietnia 06, 2021

Pożeganie - Krzysztof Krawczyk (1946-2021) i Zygmunt Malanowicz (1938-2021)

Dwie śmierci zderzyły się z sobą. Zygmunt Malanowicz (1938-2012) i Krzysztof Krawczyk (1946-2021) zmarli dzień po dniu. Fani dobrego kina pamiętają pierwszego z jego ról choćby z "Noża w wodzie", "Hubala" czy "Polonii Restituta" czy jednego z odcinków "Stawki większej, niż życie". Drugi dla wielu pozostanie na zawsze wykonawczą szlagierów, gwiazdą estrady. Dla jednych był polskim Elvisem, dla innych królem kiczu, choćby poprzez swój flirt z disco polo. Ciekawe, że obaj rozpoczęli swe artystyczne ścieżki w tym samym roku 1963, czyli dokładnie wtedy, kiedy piszący te słowa pojawił się na tym padole łez i rozpaczy.

sobota, stycznia 14, 2017

Krzysztofa Klenczona 75 rocznica urodzin - 14 stycznia 1942 r.

"Tacy ludzie przechodzą, mój drogi, do historii, mimo że sami nie bardzo w to wierzą" - tak, tym zdaniem zamknąłem moje rocznicowe pisanie o Krzysztofie Klenczonie 14 stycznia sprzed trzema laty. Nie, to nie cytat ze mnie, ale Janusza Kondratowicza. Od tamtego "Spotkania z Pegazem" (odc. 20) śmierć zabrała Janusza Kondratowicza - zmarł 2 lipca 2014 r. w wieku 74. lat. Rok później zabraknie "ojca polskiego big-bitu", Franciszka Walickiego, miał 94. lata. Kilka dni temu, 7 stycznia, zmarł Jerzy Kossela, współtwórca "Czerwonych Gitar" - miał 74. lata. W 2011 r. zabrakło Henryka Zomerskiego - kolejnego ważnego człowieka z pierwszego składu "Czerwonych Gitar". Krzysztof Klenczon, gdyby żył 14 stycznia skończyłby 75. lat. Nie dane mu było nawet dożyć czterdziestki. Zmarł 7 kwietnia 1981 r. w Chicago.

To kolejne moje pisanie o Moim Idolu lat 60-tych. Bo ja jeszcze w przedszkolnej piaskownicy śpiewałem m. in. JEGO przeboje, do spodni typu "Szariki" przyczepiałem breloczek z czerwoną plastikową gitarą, w której środku było niewielkie zdjęcie, a na nim ONI: J. Skrzypczyk, B. Dornowski, S. Krajewski i K. Klenczon. "Czerwone Gitary". Mogę tylko żałować, że ten gadżet sprzed blisko pięćdziesięciu laty nie dotrwał do naszych czasów. Wielka szkoda. Kiedy na przełomie lat 70-tych i 80-tych szukałem Ich płyt moi rówieśnicy patrzyli na mnie z godnym politowania współczuciem? SBB czy Johna Portera oddawałem za krążki "Czerwonych Gitar", long "Trzech Koron"?! Po prostu: wariat!...

środa, kwietnia 06, 2016

K l e n c z o n

Oglądam się za siebie. I przecieram ze zdziwieniem oczy. Moje spojrzenie chce wydukać samo przez się: "Nie, to niemożliwe, aby od tamtego kwietnia minęło już 35. lat". A jednak kalendarz jest nieubłagany. Ówczesny osiemnastolatek ma już pięćdziesiąt trzy, jest dziadkiem, ma siwą brodę i kolejną pooperacyjną bliznę? Wtedy, w kwietniu 1981 r., wydawało mi się, że Krzysztof Klenczon był taki stary - miał 39. lat. Ze swej strony mogę się tylko podpisać pod tym, co przed lat pisali założyciele Stowarzyszenia Miłośników Muzyki Krzysztofa Klenczona "Christopher": "Był dla nas tym kim dla Ameryki Elvis Presley, a dla Anglii John Lennon". Kiedy Ryszard Wolański równe dwadzieścia lat temu próbował zainteresować władze TVP wspomnieniowym programem o liderze "Czerwonych Gitar" i "Trzech Koron", usłyszał: "Za dużo tego Klenczona, cóż to za muzyka, muzeum". A jednak "muzeum" obroniło się samo?!

"Odwiedzałam nieprzytomnego Krzysztofa codziennie. Któregoś dnia powiedziałam lekarzom, że Krzysztof jest muzykiem. Ordynator szpitala św. Józefa zaproponował mi wówczas, abym przyniosła magnetofon z jego nagraniami,. I tak zrobiłam, Jego muzyka rozbrzmiewała w jego pokoju dniem i noc. I chyba pomogła mu, bo się obudził. Niestety na krótko. Tylko na 12 dni" - wspominała żona Artysty, Alicja Klenczon. Jej ukochany Niuniek przegrał - 35 lat temu. Był 7 kwietnia 1981 roku. 25 lutego oboje byli w samochodzie, który został staranowany przez tego drugiego... Czterdzieści dni ułudy i klęska, i śmierć, i koniec życia.

poniedziałek, stycznia 14, 2013

Krzysztof Klenczon - LXXI urodziny...

R. Wolański "Krzysztof Klenczon..."

"Czerwone Gitary"

Każde pokolenie ma swoich idoli muzycznych. Kiedyś kreowało je wyłącznie radio. Z wielu fascynacji muzycznych wyrastamy, do wielu dojrzewamy. Niejednokrotnie porzucamy tych, których plakaty znaczyły ściany naszych pokoi. Nawet potem się wstydzimy "ich rytmów". Jak mogłem czegoś takiego słuchać?- bronimy się sami przed sobą. Wręcz określamy to: śmieci!

Strony