"CMENTARZ LUDNOŚCI ŻYDOWSKIEJ OBIEKT CHRONIONY PRAWNIE" - taka tablica wita nas przy cmentarnej bramie. Kłódka broni dostępu do środka. Można zniechęcić. Na szczęście pomocni w takiej okoliczności zawsze są okoliczni mieszkańcy. Wskazują, że tamta ścieżka, tam jest wyłom, da się przejść. No to korzystam z tego archaicznego GPS-u. Bo jak powiadają "kto pyta, nie błądzi". I ja nie błądzę. Jednego tylko nie przewidziałem. Noc z 20 na 21 VII była deszczowa., a mi przeszło brnąć w trawie wysokiej. Kiedy będę opuszczał to wyjątkowe miejsce moje sandały będą wyglądać, jakbym brodził w jeziorze.
"Zetknięcie z bezlitosnym, fizjologicznym zdarzeniem śmierci jest traumatycznym, dezintegrującym doświadczeniem zarówno dla jednostki, jak i dla całej społeczności. [...] Dlatego też żałoba nie tylko odzwierciedla frustrację wynikającą ze starty, ile staje się systemem rytuałów, dzięki którym tryumfuje się nad śmiercią i odzyskuje spokój i radość życia" - czytamy na okładce książki. Rzadko w tym cyklu pojawiają sie tytuły sprzed lat kilkunastu. Tak jest tym razem. Alfonso M. di Nola "Tryumf śmierci. Antropologia żałoby", w tłumaczeniu Moniki Woźniak ukazała się nakładem Wydawnictwa Universitas w 2006 r. Dziesięć rozdziałów, które wprowadzają nas w tematykę śmierci i żałoby. Dziesięć rozdziałów ku poznaniu, rozumieniu, zadumie. Na pewno nie podsuwam lektury łatwej i przyjemnej.
