historia i ja: T. Lenartowicz

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą T. Lenartowicz. Pokaż wszystkie posty

niedziela, lutego 05, 2023

Spotkanie z Pegazem - 193 - Teofil Lenartowicz "Dumka wygnańca"

To po raz trzeci w cyklu witam Teofila Lenartowicza (1822-1893). Ciekawe, że dwa poprzednie, to jednoznaczne odniesienie do historii Polski, mało tego historii bardzo militarnej, bo cytowałem wtedy "Bitwę racławicką" i "Psie Pole". Mogę tylko powtórzyć za tym, co już kiedyś napisałem: mam słabość do poezji lirnika mazowieckiego. A i losy rodziny Lenartowiczów dziwnie... splotły się z moją familią. Myślę o Miłosławiu i miejsce spoczynku Zofii z Szymanowskich Lenartowiczowej (1825-1870) oraz mego prapradziada Antoniego na tym samym cmentarzu (tudzież kilkoro moich dalszych krewnych). Naginam? Dopisuję się? Nic na to nie poradzę, że tak jest. Już dawno składam się, aby napisać o związku Teofila z Zofią, szwagierką samego Adama Mickiewicza.

piątek, lutego 28, 2020

Spotkanie z Pegazem (154) Cyprian Kamil Norwid "Słowianin"

Nie wierzę w takie przypadki.

W dniu urodzin Teofila Lenartowicza, 27 lutego, sięgnąłem po tom poezji Cypriana Kamila Norwida. Otworzyłem go na chybił-trafił. Wypadło na stronę 143 i wiersz z 1882 r., pt. "Słowianin" z podtytułem: "Do Teofila Lenartowicza". Dwa wspaniałe pióra swoich czasów! Jednego nie doceniano za życia, drugi odszedł w zapomnienie? Kto dziś czyta lirnika mazowieckiego? Kto w ogóle pamięta, że ktoś taki istniał?

sobota, marca 30, 2019

Spotkanie z Pegazem... (146) Teofil Lenartowicz "Psie Pole"

Mam słabość do Teofila Lenartowicza (1822-1893). Nie, nie ma śladu na tym blogu. Wiem. Miałem kontynuować cykl "Poeci zapomniani". Nie stało wytrwałości. Miałem w swoim księgozbiorze tom "Poezji"*, aliści kiedyś trafił do szkolnej biblioteki. Chcąc teraz z niego skorzystać muszę go sobie wypożyczyć. Trudno. Niech służy innym.

Poezja Teofila Lenartowicza miłośnikom dobrego wiersza kojarzy się z pochwałą Mazowsza. Litwa miała swego Syrokomlę, Kujawy Kasprowicza, Tatry Goszczyńskiego, a Mazowsze właśnie mistrza Teofila. Ale ja chcę uderzyć w zgoła inne tony. Sięgam po wiersz "Psie Pole".

Strony