historia i ja: Miłosław

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Miłosław. Pokaż wszystkie posty

niedziela, lutego 05, 2023

Spotkanie z Pegazem - 193 - Teofil Lenartowicz "Dumka wygnańca"

To po raz trzeci w cyklu witam Teofila Lenartowicza (1822-1893). Ciekawe, że dwa poprzednie, to jednoznaczne odniesienie do historii Polski, mało tego historii bardzo militarnej, bo cytowałem wtedy "Bitwę racławicką" i "Psie Pole". Mogę tylko powtórzyć za tym, co już kiedyś napisałem: mam słabość do poezji lirnika mazowieckiego. A i losy rodziny Lenartowiczów dziwnie... splotły się z moją familią. Myślę o Miłosławiu i miejsce spoczynku Zofii z Szymanowskich Lenartowiczowej (1825-1870) oraz mego prapradziada Antoniego na tym samym cmentarzu (tudzież kilkoro moich dalszych krewnych). Naginam? Dopisuję się? Nic na to nie poradzę, że tak jest. Już dawno składam się, aby napisać o związku Teofila z Zofią, szwagierką samego Adama Mickiewicza.

piątek, listopada 26, 2021

Spotkanie z Pegazem - 178 - Jan Lechoń "Śmierć Mickiewicza"

"Byliśmy jedni z pierwszych, których ta straszna doszła wiadomość. Pomiędzy gromnicami, na drzwiach służących za katafalk, w czamarce, z konfederatką na głowie, leżało ciało wielkiego Adama. Chwilę tylko, jak błysk krótką, widziały oczy moje spokojną, piękną twarz jego, bo łzy zalały, zatopiły święty dla mnie obraz. Padłem na kolana, modliłem się, jak zwierz śmiertelnie raniony, rykiem, nie mogąc ust oderwać od lodowatej ręki króla wieszczów!"- pisał Karol Brzozowski.Ten cytat już był! - vetuję uczynny spostrzegacza mego tu pisania. Tak, był. I to zaledwie rok temu. Zali jednak naprawdę wracamy do moich wcześniejszych upamiętnień? W 2020. Nic to jednak. Nigdy zbyt wiele powtórzeń. Pamięć o Wieszczu godna jest utrwalania. Wielu zaś pamięta czym był 26 listopada 1855 r.?

środa, maja 18, 2016

Saga rodzinna - cz. IX - prapradziad Antoni - 170. rocznica urodzin (16 V 1846 r.)

Poznanie prapradziadka Antoniego Grzybowskiego (1846-1931), to był właściwie pierwszy krok do powrotu? Jeszcze wtedy tego nie wiedziałem? Że istniał dotarło do mnie 35. lat temu. Pamięć wyzutych potomków zachowała Jego imię? I epizod z końca XIX w. o wydziedziczeniu syna Stanisława? I dumę z wielkopolskiego pochodzenia! To powtarzanie: "My z poznańskiego!". I nic poza tym nie wiedziano? N I C ! Poczytuję sobie za powód do dumy: jam ci to nie chwaląc się sprawił, że TO, co tu zaraz napiszę, to skutek mojej mozolnej, kwerendalnej roboty. Każde imię, każda data, każdy dokument. Życie żadnego z moich antenatów nie zostało przeze mnie tak wnikliwie przebadane, jak prapradziada Antoniego. Fakt.

Często słyszę: nie wiem jak szukać, nie wiem jak zacząć. Musi być owo zaczepienie. Bez niego nie ruszymy. Dla mnie było to ważne spotkanie z babcią Jadwigą i pozyskany wtedy odpis aktu ślubu pradziadków. Już był krok: USC Nekla, ta wielkopolska. Nekla - stała się niemal mitycznym początkiem. To jak "A" w alfabecie. Owszem napisałem do tejże Nekli. Nadesłano mi akt skrócony z 25 XI 1895 r. I tam stało kim byli rodzice mego pradziada Stanisława (I) Grzybowskiego: Antoni Grzybowski i Franciszka Pieczyńska! Reszta poszła szybko i gładko? No, nie przesadzałbym z tą szybkością. Bo od pierwszego dokumentu, do kolejnych minęło baz mała... dziewięć lat?