historia i ja: Agamemnon

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Agamemnon. Pokaż wszystkie posty

wtorek, czerwca 25, 2013

Erato - część III

Hermiona chciała coś powiedzieć, ale Atena wstrzymała ją podniesioną ręką:

- Twoja matka jest wielka! Winnaś o tym pamiętać. I twój ojciec jest wielki. A brat jego, Agamemnon, z nich największy.

- Orestes?

- Moja mała Hermionko... - z matczyną tkliwością pokiwała głową Atena. Co miała jej powiedzieć? Że ten związek, to jak budowanie dachu bez kolumn?! Że Orestes będzie kiedyś jeszcze zabiegał o jej względy i spłodzi z nią Tisamenusa, ba! zgładzą go Heraklidzi. Nie mogła jej tego powiedzieć. Wiedziała przecież o planach Menelaosa zerwania zaręczyn. Ważniejsze było pozyskanie Achillesa. Nie wytrzymała i rzuciła, jakby od niechcenia: Ucz się imienia Neoptolemosa.

wtorek, czerwca 18, 2013

Erato - część II

- Nie uważasz, Agamemnonie, że czas gna na korzyść tych dwojga? Tkwię tutaj, jak słup soli, każesz mi na siebie czekać...

- Niczego cię nie nauczyło życie? - Agamemnon był naprawdę spokojny. Usiadł na taborecie i jakby nigdy nic zaczął przyglądać się wazie, która stała na trójnogu.- Uciekła?

- Czy ty ze mnie kpisz, bracie?!

- Nie ośmieliłbym się! - Agamemnon sięgnął po figę. Chwilę obracał w dłoni owoc, jakby badał jej jędrność, po czym wsunął ją w usta. – To wspaniale!

To brzmiało, jak wyrok? Ironia? Kpina? Menelaos nie umiał poskładać tej mozaiki. Utkwił wzrok w mieczu, który odpiął brat. Wspaniała rękojeść, aż łasiła się do niego: weź mnie!...

środa, czerwca 12, 2013

Erato - część I

Menelaos miotał się, jak lew nemejski, którego pochwyciły stalowe dłonie Heraklesa. Gromowładny Zeus nie ciskał straszliwszych gromów na świat, jak on teraz przemierzający kolejną komnatę pałacu. Nie ulegało jego wątpliwości: Helena uszła z tym trojańskim gołowąsem. Wykradł mu żonę, podstępnie i zdradliwie. To, co początkowo brał, za przejaw wypoczynku – ciszę, obnażała teraz podłość czynu gościa. Puste sale, rozrzucone rzeczy, wszystko to tylko potwierdzało przypuszczenia: został nie tylko oszukany, ale przede wszystkim zdradzony. Takiego wstydu nie myślał dożyć... A jednak. Stało się. Gość okpił gospodarza. Gość pogwałcił świętą zasadę gościnności.