historia i ja: ułani

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ułani. Pokaż wszystkie posty

czwartek, sierpnia 06, 2020

Spotkanie z Pegazem (164) Bolesław Wieniawa Długoszowski "O pierwszym patrolu"

Gen. B. Wieniawa Długoszowski (domena publiczna)

6 sierpnia, to data wyjątkowa. W 1914 r. Pierwsza Kadrowa przekroczyła granice Królestwa Polskiego (de facto od 1888 r. to: Привислинский край). Wśród tych dzielnych, szalonych, stumanionych ruszał na Wielką Wojnę Bolesław Wieniawa Długoszowski (1881-1942), lekarz lat dwudziestu trzech. Oto na zawsze miał złączyć swój los z komendantem I Brygady stworzonych przez Austriaków Legionów Polskich, Józefem Piłsudskim. Bez przesady można dopisać, że znalazł się w wąskim gronie najwierniejszych z wiernych.

niedziela, lipca 22, 2018

Spotkanie z Pegazem... (126) Bolesław Wieniawa Długoszowski "Koń i dziewczyna"

"Cmentarz Rakowicki, lipiec 1999. Występują: mój syn (lat wtedy 11), starszy pan (wiek nie określony) i ja (wtedy lat 36). Szukaliśmy grobu Wieniawy. Żadnej informacji na ówczesnej tablicy rozmieszczenia kwater, mogił itp. Nawet w przycmentarnym biurze patrzono na mnie, jakbym pytał o lądowanie kosmitów. Nie pozostało mi nic innego, jak zaczepiać spacerujących cmentarnymi uliczkami i liczyć na ich życzliwość, tudzież wiedzę. Każdy patrzył na mnie z bezdennym zdziwieniem. Wreszcie pojawił się Starszy Pan. No, kto jak kto, ale podobny senior musiał (według mego naiwnego założenia?) wiedzieć. Dialog wyglądał mniej więcej tak:

- Przepraszam. Jesteśmy z Bydgoszczy. Szukamy grobu generała Wieniawy Długoszowskiego.

piątek, lutego 12, 2016

Przeczytania... (117) Wiesław Mirecki "Malowane dzieci. Wspomnienia ułana" Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza

"Zaraz to tato nie wrócił. Czekaliśmy długo, minęła już północ, gdy usłyszałem szybkie, znane mi stąpanie po schodach. Skoczyłem do drzwi otwierając tacie. Otoczyliśmy go spragnieni nowin. Zadyszany, biegł pewnie po schodach, objął nas spojrzeniem śmiejących się oczu i prawie jednym tchem wyrzucił z siebie te trzy zdania i jedno słowo:

- Wrócił Piłsudski z Magdeburga! Jest w Warszawie! Zaczęliśmy rozbrajać Niemców! Jeść!" - dziś zupełnie zaskakujące "Przeczytanie...". Za każdym razem pojawiają się tu nowości kilku znaczących wydawnictw. A dziś? Zabytek? Książka, którą wydała zacna Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza. Mam przed sobą książkę "Malowane dzieci. Wspomnienia ułana" Wiesława Mireckiego (1911-1991), która ukazała się w 1986 r. Tak, trzy dekady temu. Nie sądzę, aby od tamtego czasu miała wznowienie. O jej istnieniu nie miałem nawet fioletowego pojęcia. Stała się moją niespodziewanie. Zawiadomiono mnie: w domu X, na ulicy Y jest remont i tam pozostawiony na niebyt pewien księgozbiór. No to wsiadłem do mego pojazdu i udałem się na ulicę Y, odnalazłem dom X i po dobrej godzinie wróciłem do siebie z 44 kilogramami książek! Nie zrobię tu szczegółowej wyliczanki pozyskanych tytułów, bo zrobiła by się niezła bibliografia?

piątek, czerwca 12, 2015

Rokitna - 100 rocznica - 13 VI 1915 r. - Gloria victis!

Rzucili szaleńcy na szalę swój los -

I poszli na druty, bagnety!

Z pogardą dla śmierci,

Nie wiedząc, że czas

Zatrzymał już dla nich zegary!...

Oszukałem przed laty moich kolegów-rówieśników. Zaśpiewałem im (na Wawelu) strofkę, którą otworzyłem to pisanie i wmówiłem im, że to jest legionowa pieśń o szarży 2 szwadronu II Brygady Legionów pod ROKITNĄ z 13 czerwca 1915 r. Uwierzyli? A mieli inne wyjście? W końcu sypałem tyloma innymi cytatami z czasów Wielkiej Wojny (np. J. Mączki lub E. Słońskiego), że nie mogli kwestionować. Hm... Tak, tych kilka linijek, to dla mnie małe spojrzenie na szarżę sprzed stu laty. Tylko, że te słowa, to twór... mojej, nastoletniej wyobraźni. Tą zwrotkę naprawdę udaje się wyśpiewać na melodię "Szarej piechoty". Mam nadzieję, że ta moja mistyfikacja (?) będzie mi darowana, bo w dobrej wierze... Tak, chciałem, żeby zapadła im w pamięć nazwa: R O K I T N A .

Kasper Żelechowski "Rotmistrz Wąsowicz" - zbiory autora blogu