historia i ja: Roma

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Roma. Pokaż wszystkie posty

piątek, stycznia 27, 2023

Myśli wygrzebane - 132 - Seneka

"To już trzeci raz spotkamy się z Seneką. Ilekroć odkładam «Dialogi» czuję niedosyt. Kiedy pomijam zdania, które wcześniej podkreśliłem (bo czytam z ołówkiem w ręku) czuje się, jakbym się okradał. A i tak swoista selekcja stawia mnie przed trudnymi wyborami" - tak pisałem 23 X 2013 r. Dawno temu. Tak, w tym cyklu, w odcinku 29. Teraz mamy rok 2023 i odcinek 132! Innymi słowy: całe wyrastanie mego wnuka Jerzyka nie było tu, na tym blogu, Seneki! Zatem po raz czwarty. Zatem po raz kolejny będą to "Dialogi". To jak wydobywanie z otchłani myśli wygrzebywanie.

piątek, lipca 09, 2021

Do przeczytania jeden krok - zachęcenie 15 - Wydawnictwo Znak

"Do przeczytania jeden krok..." jest pomyślane, jako zachęcenie do wybranych pozycji, które proponują zaprzyjaźnione z blogiem Wydawnictwa. Moja rola ogranicza się tylko do zamieszczania anonsów wydawniczych. Nie odpowiadam za ich treść, formę, skutki odbioru. Jak Państwo nie znam tych książek, nigdy ich na oczy nie widziałem (może przelotnie na księgarskich półkach). Sam zatem ponoszę ryzyko, bo to, co teraz robię przypomina kupowanie kota w worku. Nie ponszę zatem odpowiedzialności za ewentualne rozczarowania lekturą, podniesione ciśnienie z wrażenia przeczytania, zubożenia budżetu kiedy zdecydujecie się Państwo na zakup kolejnego volumenu.

Kolejne lipcowe zachęcenie. Kolejne tytuły proponuje Wydawnictwo Znak. Zatem zachęcam i zapraszam do... wyboru w ciemno? Jak zwykle. Ale stawiam na sprawdzonych. Znak gwarantuje, że mamy do czynienia z godna uwagi literaturą. Nie wiem czy akurat mnie samego podbije, ale tu nie o mnie chodzi.

niedziela, stycznia 31, 2021

Omnes viae Romam ducunt...

Nigdy nie byłem w Rzymie. Nie widziałem cudów architektonicznych, jakie pozostawiła nam kultura rzymska. Moje pisanie może usprawiedliwiać tylko uwielbienie dla Wiecznego Miasta. Moje pisanie usprawiedliwia podziw dla łaciny, której nie udało mi się opanować w zadowalającym zakresie (pisząc bardzo oględnie). Ten blog miał nazywać się: historia vitae magistra est. Zrezygnowałem z tego pomysłu. Przez wiele miesięcy mottem mego blogu była myśl, która pchnęła mnie też do pisania tego blogu: verba volant, scripta manenet. Nic nie wyszło mi z pisania cyklu pt. "Lingau Latina". Odbyła się tylko lectio prima, a było to... 16 maja 2013 r. Dedykowałem ją urodzonemu w tym dniu mojemu Wnukowi, Jerzemu Oswaldowi obojga imion. To miały być ciekawostki związane z łaciną. Nie stało uporu? To tam zamieściłem cenne, moim zdaniem, pouczenia Juliana Tuwima na temat języka Cycerona i Wergiliusza: ""Jakiż to martwy język, jeśli nie więdnąc przetrwał tysiąclecia".

niedziela, stycznia 29, 2017

Spotkanie z Pegazem... - 89 - Horacy "Nieszczęśliwa, która nie zna... / Miserarum est..."

"Bo marmur ani także malowane dzieje,
które ducha i życie wracają umarłym,
nie tyle co pieśń mogą".*

Quintus Horatius Flaccus, czyli Horacy (65 r. p. n. e. - 8 r. n. e.). Przyszło mu żyć w bardzo ciekawych czasach! Szczególnie burzliwych w historii Rzymu! Na jego oczach dokonała żywotu republika rzymska! Był w gronie tych, którzy próbowali ją ratować? Kiedy nastąpił dramat idów marcowych 44 r. p. n e. wsparł morderców Juliusza Cezara! Tak, był po stronie Marcusa Iuniusa Brutusa! Nie dość na tym, zbrojnie wsparł go pod Filippi. Na ile zachował się, jak godny swego wodza legionista? To już niech inni oceniają. możliwe, że republika straciła jednego ze swych obrońców, ale Rzym zyskał poetę. I to jednego z największych. Nie tylko swoich, antycznych czasów.

czwartek, maja 16, 2013

Lingua Latina - lectio prima - I - a, b, c...

...dla Jurka

Proszę nie uciekać! To nie będzie lekcja w dosłownym tego słowa znaczeniu. Nie jestem filologiem klasycznym. Z pośród bogactwa antycznego świata Rzym od zawsze (?) przykuwał moją uwagę. Jakieś rumuńskie filmy o walkach w Dacji, poznanie dzielnego Galla Asterixa, śledzenie losów Klaudiusza i jego cesarskiej rodziny z serialem "Ja, Klaudiusz" oraz "Klaudiusz i Messalina", podziw dla Cezara. Dzięki twórczości prof. Aleksandra Krawczuka uciekałem w świat Romy, kiedy rządziła światem. Na studiach (UMK w Toruniu) nie daj Boże było przyznać się, że się czytało tegoż "Cezara", "Oktawiana Augusta" lub "Nerona". Dzieła M. Granta nie dla wszystkich były dostępne. Krawczuk był zbyt popularny? A ja mogę tylko dodać: dziękuje Panu za debiuty w krakowskim "Przekroju" Pańskiego "Pocztu cesarzy rzymskich"! Że to takie sobie, według luminarzy wiedzy antycznej, proste opowiastki, bez obudowy naukowej itp? Gdyby było inaczej, to wtedy byłby dopiero odwrót od kolejnych artykułów i gawęd telewizyjnych! A tak pozostała fascynacja! Dziękuję.